Menu
TUDÁSBÁZIS

REACH

ROZPORZĄDZENIE

Podstawa prawna:
Rozporządzenie (WE) nr 1907/2006 PeiR z dnia 18.12.2006r. w sprawie rejestracji, oceny, udzielania zezwoleń i stosowanych ograniczeń w zakresie chemikaliów (REACH), utworzenia Europejskiej Agencji Chemikaliów, zmieniające dyrektywę 1999/45/WE oraz uchylające rozporządzenie Rady (EWG) nr 793/93 i rozporządzenie Komisji (WE) nr 1488/94, jak również dyrektywę Rady 76/769/EWG i dyrektywy Komisji 91/155/EWG, 93/67/EWG, 93/105/WE i 2000/21/WE.

System REACH – pakiet legislacyjny zakładający obowiązkową rejestrację substancji chemicznych, ocenę dokumentacji technicznej oraz ocenę substancji, udzielanie zezwoleń na wykorzystywanie substancji do produkcji i obrotu, a także powołujący Europejską Agencję Chemikaliów z siedzibą w Helsinkach, w Finlandii.

Załącznik II - KARTA CHARKTERYSTYKI

Aby prawidłowo, bezpiecznie i skutecznie postępować z chemikaliami w obrocie, zwłaszcza tymi niebezpiecznymi, niezbędna jest karta charakterystyki substancji lub mieszaniny, prawidłowo opracowana i na bieżąco aktualizowana.

Podstawa prawna:
Rozporządzenia (WE) nr 1907/2006 PEiR z dnia 18.12.2006r. w sprawie rejestracji, oceny, udzielania zezwoleń i stosowanych ograniczeń w zakresie chemikaliów (REACH), utworzenia Europejskiej Agencji Chemikaliów,;

Karta charakterystyki jest opracowana na podstawie § 31  oraz załącznika II, który został zmieniony rozporządzeniem (WE) 453/2010  z dnia 20 maja 2010 r. [Nowa wersja karty harakterystyki],

Karta charakterystyki stanowi zbiór informacji o niebezpiecznych właściwościach substancji lub mieszaniny oraz zasadach i zaleceniach ich bezpiecznego stosowania. Jest przeznaczona przede wszystkim dla użytkowników prowadzących działalność zawodową w celu umożliwienia im podjęcia w miejscu pracy środków niezbędnych do zapewnienia bezpieczeństwa oraz ochrony zdrowia człowieka i środowiska.

ZAŁĄCZNIK XIV WYKAZ SUBSTANCJI PODLEGAJĄCYCH PROCEDURZE UDZIELANIA ZEZWOLEŃ

LISTA KANDYDACKA obejmuje substancje zidentyfikowanych jako substancje, wzbudzające szczególnie duże obawy(ang. substances of very high concern – SVHC),.
Substancje te stały się kandydującymi do włączenia do załącznika XIV (wykazu substancji podlegających procedurze udzielania zezwoleń). Substancje te mogą wywierać bardzo poważne i często nieodwracalne skutki dla zdrowia człowieka i środowiska.

Substancje wymienione w załączniku XIV nie będą mogły być wprowadzane do obrotu ani stosowane po terminie określonym jako data ostateczna (ang. sunset date), chyba że zostanie udzielone zezwolenie.

W celu identyfikacji substancji SVHC stosuje się procedurę zgodną z art. 59 ust. 2-10 rozporządzenia REACH. Zgodnie z art. 57, substancjami SVHC mogą być:

  • substancje rakotwórcze, mutagenne, działające szkodliwie na rozrodczość – (CMR) kategorii 1 lub 2
  • substancje trwałe, wykazujące zdolność do bioakumulacji i toksyczne (PBT)
  • substancje bardzo trwałe i wykazujące bardzo dużą zdolność do bioakumulacji (vPvB)
  • inne substancje, dające powody do obaw równoważnych obawom stwarzanym przez substancje wymienione powyżej
ZAŁACZNIK XVII OGRANICZENIA DOTYCZĄCE PRODUKCJI, WPROWADZANIA DO OBROTU I STOSOWANIA NIEKTÓRYCH NIEBEZPIECZNYCH SUBSTANCJI, PREPARATÓW I WYROBÓW.

1 czerwca 2009 r. weszły w życie zmiany dotyczące załącznika XVII rozporządzenia WE nr 1907 REACH. Uchylona została  dyrektywa 76/769/EWG o ograniczeniach w obrocie niektórych substancji i preparatów chemicznych.

Przepisy ustawy o substancjach chemicznych i ich mieszaninach wraz z rozporządzeniami wykonawczymi tworzą w Polsce system kontroli obrotu i stosowania substancji i mieszanin zgodny z przepisami Unii Europejskiej. Ustawa określa m.in. warunki, zakazy i ograniczenia produkcji, wprowadzania do obrotu lub stosowania substancji i mieszanin chemicznych, w celu ochrony przed szkodliwym wpływem tych substancji i mieszanin na zdrowie człowieka lub na środowisko.

Art. 26 ustawy gwarantuje Ministrowi Gospodarki możliwość doprecyzowania sposobu, w jaki będą egzekwowane i przestrzegane ograniczenia wprowadzone przez Załącznik XVII rozporządzenia WE nr 1907/2006 (REACH).

Lista SVHC

Pierwszym etapem procedury udzielania zezwoleń jest identyfikacja substancji mogących mieć poważny wpływ na zdrowie ludzi lub środowisko, w związku z czym konieczna jest odpowiednia kontrola ryzyka wynikającego z ich stosowania, a same substancje powinny być, o ile to możliwe, zastępowane rozwiązaniami alternatywnymi.

Państwo członkowskie lub ECHA na wniosek Komisji Europejskiej mogą zgłosić propozycję określenia substancji jako substancji stanowiącej bardzo duże zagrożenie (SVHC). W takim wypadku substancja wpisywana jest na listę kandydacką obejmującą substancje kandydujące do uwzględnienia w wykazie substancji podlegających procedurze udzielania zezwoleń (załącznik XIV).

Wpisanie substancji na listę kandydacką wiąże się z nadaniem obowiązków prawnych spółkom wytwarzającym, importującym lub stosującym takie substancje, czy to w postaci czystej, czy też w ramach preparatów lub produktów.

Celem zaproponowania określenia danej substancji jako SVHC jest upublicznienie tego faktu w rejestrze zamierzeń przed przedłożeniem propozycji, aby przekazać informację uprzedzającą podmiotom przemysłowym i innym podmiotom zainteresowanym.

Propozycja przygotowywana jest zgodnie z załącznikiem XV do rozporządzenia REACH i składa się z dwóch głównych części. Pierwsza część zawiera dane i uzasadnienie dla wskazania substancji jako SVHC. Druga część, badana w dalszych etapach procedury identyfikacji, zawiera informacje o ilości substancji na rynku UE oraz o zastosowaniach tej substancji, jej uwalnianiu i narażeniu oraz o możliwych rozwiązaniach alternatywnych dla stosowania danej substancji.

Po opublikowaniu propozycji wszyscy mogą dołączać do niej uwagi lub dodatkowe informacje, na przykład informacje dotyczące właściwości, zastosowań i ryzyka związanego z proponowaną substancją, lub rozwiązań alternatywnych. W przypadku braku uwag substancja umieszczana jest na liście kandydackiej. Propozycje i uwagi będą przekazywane komitetowi państw członkowskich (MSC) w celu wyrażenia przez niego zgody na określenie substancji jako SVHC. Jeśli komitet nie osiągnie jednomyślnej zgody, sprawa zostanie przekazana Komisji Europejskiej.

LISTA SVHC  PDF

WYSZUKIWARKI P - H - EUH

Wyszukiwarka P, H, EUH

Podaj szukany symbol
(np. P234, H319, EUH201 itd.)

CLP

CLP/GHS

Globalnie Zharmonizowany System Klasyfikacji i Oznakowania Chemikaliów (ang. Globally Harmonised System of Classification and Labelling of Chemicals – GHS) został  wprowadzony przez ONZ w celu ustanowienia ogólnoświatowego systemu informacji w miejscu pracy, który ma obejmować klasyfikację i oznakowanie produktów chemicznych oraz karty charakterystyki (SDS).

W grudniu 2008 r. Unia Europejska przyjęła Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1272/2008 w sprawie klasyfikacji, oznakowania i pakowania substancji i mieszanin (CLP).

Rozporządzenie 1272/2008 (CLP)

Rozporządzenie (WE) nr 1272/2008 z dnia 16.12.2008 r. w sprawie klasyfikacji, oznakowania i pakowania substancji i mieszanin, zmieniające i uchylające dyrektywy 67/548/EWG i 1999/45/WE oraz zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1907/2006.

KLASYFIKACJA CLP

Każda substancja lub mieszanina chemiczna podlega klasyfikacji pod względem wszystkich stwarzanych przez nią zagrożeń – fizycznych, dla zdrowia człowieka lub dla środowiska, z określeniem kategorii zagrożenia

Od 1 grudnia 2010 r. do 1 czerwca 2015 r. obowiązuje podwójny system klasyfikacji substancji i mieszanin.

  • Istniejący obecnie system DSD – DPD
  • Nowy system CLP

Zmiany

Zastosowanie nowych kryteriów klasyfikacji może spowodować, że klasyfikacja może się różnić od dotychczasowej. Zgodnie z art. 55 rozporządzenia nr 1272/2008 z dniem 20 stycznia 2009 r. został uchylony załącznik I do dyrektywy nr 67/548 (wykaz substancji niebezpiecznych wraz z ich klasyfikacją i oznakowaniem). Od tej daty obowiązuje natomiast tabela 3.2 załącznika VI do rozporządzenia nr 1272/2008.

POZOSTAŁE 

PRODUKTY BIOBÓJCZE

1.  Udzielanie pozwoleń na produkty biobójcze

(Grafika: Struktura dokumentacji, jaką należy przedłożyć)

Wszystkie produkty biobójcze muszą uzyskać pozwolenie zanim będą mogły być udostępniane na rynku. Firmy mogą wybrać jedną z kilku możliwych procedur w zależności od swojego produktu i liczby krajów, w których chcą go sprzedawać.

Pozwolenie krajowe

Jeżeli produkt będzie wprowadzony do obrotu tylko w jednym kraju, wystarczy pozwolenie od tego kraju.

 Wzajemne uznawanie

Jeśli firma chce wprowadzić produkt do obrotu w kilku krajach, może złożyć wnioski o wzajemne uznawanie pozwoleń na produkt.

 Pozwolenie unijne

Rozporządzenie w sprawie produktów biobójczych wprowadza nową możliwość dla firm, które chcą wnioskować o pozwolenie na terenie całej Unii za jednym razem.

 Pozwolenie uproszczone

Istnieje również uproszczona procedura udzielania pozwoleń na produkty, które spełniają pewne kryteria określone w rozporządzeniu, np. nie zawierają żadnych substancji potencjalnie niebezpiecznych.

2.Polskie i  Europejskie Akty Prawne:

 Ustawy

Rozporządzenia

CZYNNIKI BIOLOGICZNE

Czynnki biologiczne – podstawy prawne

Rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 29 lutego 2008 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie szkodliwych czynników biologicznych dla zdrowia w środowisku pracy oraz ochrony zdrowia pracowników zawodowo narażonych na te czynniki (Dz.U. 2008 nr 48 poz. 288)

ROZPORZĄDZENIE Ministra Zdrowia z dnia 22 kwietnia 2005 roku w sprawie szkodliwych czynników biologicznych dla zdrowia w środowisku pracy oraz ochrony zdrowia pracowników zawodowo narażonych na te czynniki (Dz.U. Nr 81 poz.716)

DYREKTYWA 2000/54/WE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY z dnia 18 września 2000 r. w sprawie ochrony pracowników przed ryzykiem związanym z narażeniem na działanie czynników biologicznych w miejscu pracy (Dz.U WE L 262/21 z 17 października 2000 roku)

Czynniki biologiczne

Szkodliwe czynniki biologiczne obejmują:

  drobnoustroje komórkowe

  pasożyty wewnętrzne

  jednostki bezkomórkowe zdolne do replikacji lub przenoszenia materiału genetycznego, w tym zmodyfikowane genetycznie hodowle komórkowe, które mogą być przyczyną zakażenia, alergii lub zatrucia

Klasyfikacja – kryteria

Mikroorganizmy zaklasyfikowano do 4 grup zagrożenia, zgodnie z poziomem ryzyka zakażenia

  możliwość wywołania chorób u człowieka

  zagrożenia dla pracowników

  rozprzestrzenianie się /lub nie wśród ludzi

  możliwości profilaktyki lub leczenia

Grupa 1 zagrożenia

  do 1 grupy zagrożenia należą czynniki biologiczne, przez które wywołanie chorób u ludzi jest mało prawdopodobne

Grupa 2 zagrożenia

  do grupy 2 zagrożenia należą czynniki biologiczne, które mogą wywoływać choroby u ludzi, mogą być niebezpieczne dla pracowników, ale rozprzestrzenienie ich w populacji ludzkiej jest mało prawdopodobne. Zazwyczaj istnieją w stosunku do nich skuteczne metody profilaktyki lub leczenia

Przykłady

  Klebsiella pneumoniae

  Borelia burgdorferii

  Chlamydia pneumoniae

Grupa 3 zagrożenia

  do 3 grupy zagrożenia należą czynniki, które mogą wywoływać u ludzi ciężkie choroby, są niebezpieczne dla pracowników, a rozprzestrzenienie ich w populacji ludzkiej jest bardzo prawdopodobne; zazwyczaj istnieją w stosunku do nich skuteczne metody profilaktyki lub leczenia

Przykłady

  Yersinia pestis (dżuma)

  Borellia sp.

  Mycobacterium tuberculosis (gruźlica)

  Bacillus anthracis

CZYTAJ WIĘCEJ
ADR TRANSPORT

Wszystkie przedsiębiorstwa zajmujące się przewozem oraz związanym z tym pakowaniem, napełnianiem a także załadunkiem i rozładunkiem towarów niebezpiecznych w świetle przepisów Umowy Europejskiej ADR dotyczącej międzynarodowego przewozu drogowego towarów niebezpiecznych z 1957r którą Polska ratyfikowała w 1975 r. oraz w oparciu o ustawę z dnia 19 sierpnia 2011 r. o przewozie towarów niebezpiecznych mają obowiązek:

  • ustanowienia w przedsiębiorstwie Doradcy ds. Bezpieczeństwa, odpowiedzialnego za bieżące doradztwo, ocenę zgodności przewozów z wymogami Umowy ADR oraz sporządzanie raportów powypadkowych i z rocznej działalności przedsiębiorstwa w zakresie przewozów towarów niebezpiecznych;
  • przeszkolenia wszystkich osób wykonujących czynności w imieniu uczestnika operacji transportowych;
  • sporządzanie rocznego sprawozdania z działalności przedsiębiorstwa.

Przepisy te mogą być egzekwowane poprzez organy Inspekcji Transportu Drogowego a niestosowanie się do ww. przepisów może grozić grzywną  5 000 PLN.

* OFERTA ADR

Proponujemy Państwu kompleksową usługę doradztwa w zakresie przewozu drogowego towarów niebezpiecznych, która  zwiera m.in.

– ocenę zgodności transportu, załadunku, rozładunku z wymaganiami zawartymi w umowie europejskiej ADR oraz ustawach krajowych;

– sporządzenie rocznego sprawozdania z zakresu działalności przedsiębiorstwa;

– sporządzenie raportów powpadkowych;

– pomoc w klasyfikacji materiałów i odpadów niebezpiecznych;

– pomoc w praktycznym wykorzystaniu wyłączeń spod przepisów ADR;

– pomoc w przygotowaniu niezbędnej dokumentacji transportowej;

– wprowadzenie procedur nadawczych i odbiorczych;

– obowiązkowe szkolenia pracowników;

– wprowadzenie w przedsiębiorstwie obowiązkowego planu ochrony.

Poza tym  oferujemy Państwu pomoc  w doborze  właściwych i zgodnych z prawem opakowań i pojazdów .  Nadzorujemy wprowadzone w Państwa firmie standardy i praktyki dotyczące materiałów niebezpiecznych, działań ratowniczych czy współpracy z innymi przedsiębiorstwami.

Specjalizujemy się w przewozie odpadów niebezpiecznych, tak więc  oferujemy Państwu pomoc w  tym zakresie.

Dla zorganizowanych grup oferujemy szkolenia  dla kierowców organizowane w dogodnym dla Państwa miejscu oraz czasie.

* PRZEPISY PRAWNE: 

Umowa europejska dotycząca międzynarodowego przewozu drogowego towarów niebezpiecznych. [Dz.U. 1975 nr 35 poz. 189]

Umowa europejska dotycząca międzynarodowego przewozu drogowego towarów niebezpiecznych  [SPIS TRESCI DZIENNIKA USTAW 1975]

Oświadczenie Rządowe z dnia 28 maja 2013 r. w sprawie wejścia w życie zmian do załączników A i B Umowy europejskiej dotyczącej międzynarodowego przewozu drogowego towarów niebezpiecznych (ADR), sporządzonej w Genewie dnia 30 września 1957 r. (Dz.U. 2013 poz. 815).

[pobierz 1]   [pobierz 2]  [pobierz 3] [pobierz 4]

Umowa ADR dotycząca międzynarodowego przewozu drogowego towarów niebezpiecznych. obowiązująca od stycznia 2013 r. [pobierz 1]   [pobierz 2]  [pobierz 3]

 Ustawa z 19 sierpnia 2011 r. o przewozie towarów niebezpiecznych 

Dz. U. z 2011 r. Nr 227, poz. 1367 

OBOWIĄZKI PRZEDSIĘBIORCY

Bezpieczeństwo chemiczne – stosowanie substancji chemicznych, które eliminuje lub przynajmniej w dużym stopniu ogranicza szkodliwe ich działanie na człowieka, zarówno w pracy, jak i poza pracą, oraz szkodliwe ich działanie na środowisko, do poziomu, który można zaakceptować.

Aby zapewnić  bezpieczeństwo chemiczne niezbędna jest wiedza o zagrożeniach, którą należy uzyskać przed rozpoczęciem stosowania substancji/mieszanin chemicznych.  Osoba wprowadzająca substancję/mieszaninę do obrotu ma obowiązek posiadania wiedzy o zagrożeniach. Przepisy wspólnotowe wdrażają system wprowadzania substancji chemicznych do obrotu:

System REACH nakłada na Przedsiębiorców określone obowiązki związane z każdą wytwarzaną, importowaną lub stosowaną substancją lub mieszaniną. Obowiązki te zależą od roli pełnionej w łańcuchu dostaw w odniesieniu do określonego produktu chemicznego.

Nawet w przypadku mieszanin lub wyrobów większość obowiązków w systemie REACH wiąże się z zawartymi w nich substancjami.

Jeżeli substancja lub mieszanina została zaklasyfikowana jako stwarzająca zagrożenie, należy dodatkowo spełnić wymogi rozporządzenia CLP.

 

Skutki rozporządzenia CLP dla przedsiębiorstw

Jeśli jesteś dostawcą środków chemicznych, należy sklasyfikować, etykietować i pakować substancje i mieszaniny zgodnie z rozporządzeniem CLP. Twoje obowiązki zależą od swojej roli w łańcuchu dostaw.
Dostawcy mogą mieć jedną lub więcej z tych ról:
• Producent substancji lub mieszanin
• Importer substancji lub mieszanin
• Producent poszczególnych artykułów
• Dalszy użytkownik, tym formulatora i ponownego importera
• Dystrybutor, w tym sprzedawca
Jeśli postawisz na niebezpieczną substancję na rynek, należy powiadomić ECHA o jego klasyfikacji i oznakowania w terminie jednego miesiąca od wprowadzanie substancji do obrotu po raz pierwszy.
Importerów, jednego miesiąca liczy się od dnia, gdy substancja w jej postaci własnej lub jako składnik mieszaniny, jest fizycznie wprowadzone na obszar celny UE.

Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Więcej informacji znajdziesz tutaj.